Lieve kater Uisghe sterft door 20 hagelkogels

Monique beschrijft op verzoek van Meldpunt Jachtmisstanden de gruwelijke dood van haar lieve rode kater Uisghe.  ‘Hij gaf zijn liefde aan iedereen, onvoorwaardelijk. Ook aan de jager aan de andere kant van de op hem gerichte loop. Met zijn staart omhoog als teken van vrede is hij op de jager afgelopen.’
Lees het hele verhaal over Uisghe:
 
In mei 2009 werd onze kater, Uisghe door een schot hagel geraakt. Met enige zekerheid kan ik het tijdsstip aangeven, ik telefoneerde namelijk op het moment dat ik het schot hoorde met een vriendin. Het horen van schoten associeerde ik toen nog niet met mijn eigen leed. Wanneer ik nu schoten hoor, word ik gespannen en onrustig. Nu, na het incident, want zo wordt dat genoemd in vaktermen, trek ik nog steeds na het horen van schoten het bos in met onze hond, een kruising herder/staffordshire. Ik wil mijn aanwezigheid laten gelden. Zoals ik toen had moeten doen.
 
Het was 20.00 uur. Een beginnende ondergaande zon en een pas gemaaid grasveld. Het groene gras leek het licht te reflecteren. Onze helrode grote kater zat te genieten van de luchten om hem heen toen de jager hem in zijn vizier kreeg. Niet moeilijk met het heldere licht en de contrasterende kleuren. Uisghe hield van mensen. Dat hadden wij hem geleerd. Als kitten was hij mishandeld en uiteindelijk als schuw katje in het asiel terecht gekomen. Ik had direct een klik met hem. Het duurde nog geen 3 uur voordat Uish al zijn reserves liet varen en ons bedolf onder een lawine van liefde want ondanks de rake klappen die hij had moeten incasseren was hij daartoe in staat.
 
Hij gaf zijn liefde aan iedereen, onvoorwaardelijk. Ook aan de jager aan de andere kant van de op hem gerichte loop. Met zijn staart omhoog als teken van vrede is hij op de jager afgelopen. Over zijn loop heen kon hij zien hoe de kater hem met miauwen begroette. Het groene gras met daarop de rode kater gaf ruimte aan een gericht schot. Hoe simpel moet het zijn geweest om zo’n duidelijk doel te raken. Hoe zinloos de daad. Uisghe werd geraakt door een hagelschot. De rontgenfoto liet in zijn lijfje alleen al 20 kogels zien. De foto van zijn hoofdje hebben we niet laten maken, maar aan de hand van zijn verwondingen konden we naar de beelden gissen.
 
Fran, mijn man wekte mij om 23.30 uur: “Mo opstaan, Uisghe heeft gevochten, hij is gewond”. Het strijdlustige moedergevoel in mij was ervan overtuigd dat we deze wonden wel konden behandelen. Op de keukentafel werd echter duidelijk dat Uisghe uitval had aan de linkerkant van lijfje. Bizar, hij kon zijn voor- en achterpoot niet meer gebruiken. Zijn ogen waren compleet rood doorlopen van de bloedingen, zijn oren kapot geschoten. Zijn buik vulde zich met bloed en zwol op. Het was duidelijk dat hier, ongeacht het uur een dierenarts bij moest komen.
 
Onze dierenarts is in Hoogstraten gevestigd en was binnen 20 minuten klaar om ons te ontvangen. Een korte blik, een paar vragen en onderzoekende handen aan onze kater gevolgd door stilte. Wat moet er in haar omgegaan zijn? Wij stonden nog onwetend aan de behandeltafel. Er bekruipt je een gevoel maar de hoop blijft aanwezig. Haar woorden waren voorzichtig maar lieten wel haar vermoeden doorschemeren dat de verwondingen door kogels waren aangebracht. Gedachten racen door je hoofd. Hoe, wat, waar en vooral waarom. Op het laatste hebben we nog steeds geen antwoord. De eerste antwoorden vielen al snel als puzzelstukjes in elkaar. Wat voel je je machteloos op dat moment. Hoe kon je je huisdier zo tekort komen?
 
Nog steeds heb ik het gevoel dat ik het recht moet zetten. De röntgenfoto haalde mij snel uit mijn droom. Ook al zou een operatie die avond plaatsvinden, het zou Uisghe niet baten. Ze zeggen wel eens dat beesten je verstaan. Ik zweer dat Uisghe op dat moment probeerde te staan. Alsof hij een signaal wilde afgeven dat hij nog niet klaar was met het gevecht. Maar zelfs deze oersterke kater moest de realiteit onder ogen zien. De verdoving gaf hem rust maar pas nadat de dodelijke injectie gegeven was, zagen we welk gevecht hij de afgelopen uren had geleverd. De stuiptrekkingen waren zo hevig dat de dierenarts hem in haar armen moest nemen. Het was hartverscheurend om te zien hoe deze kat had gevochten. Zijn drang om te leven was groot. Hij heeft 5 jaar mogen genieten van een leven zonder mishandeling. Ik ben blij dat we hem dat hebben kunnen geven. Ik neem het mezelf kwalijk niet meer dan dit te kunnen doen. 
 
Wie zoiets meemaakt, ontmoet mensen met gelijke ervaringen. Dit verhaal deel ik niet vanwege ons leed. Het gaat om het leed wat de dieren wordt aangedaan. Daar mag simpelweg niet meer overheen worden gestapt en al helemaal niet onder het mom van het zijn maar dieren. Leven op het platteland lijkt voor veel mensen idyllisch. Als ik optel wat hier de afgelopen jaren is gebeurd dan lijkt mij het woord ‘overleven’ meer op zijn plaats. Er iets van zeggen is uit den boze. Meelevende buren hebben reeds gewaarschuwd voor de vrachtwagen mest die ons te wachten staat op de oprit.  Jagers trekken door de bossen en de velden. Ik laat mezelf zien en krijg de loop waarschuwend op me gericht. 
 
Amerikaanse 4×4’s met een batterij aan lampen op het dak trekken in de schemering door het bos. Mannen met overgewicht op zoek naar vertier rijden talloze malen ons huis met hoge snelheid voorbij, zonder licht te voeren. Ze jagen het wild op. Ik loop met mijn hond in de weg en krijg een boze blik. Het beeld van mijn stervende kater laat me niet los en gelukkig zie ik daardoor het misselijk makende gezicht van de zogenaamde jager niet.
Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in illegaal, katten, Provinciale Staten. Bookmark de permalink .

14 reacties op Lieve kater Uisghe sterft door 20 hagelkogels

  1. sylvia zegt:

    ohhh hier moet ik van huilen wat gemeen allemaal…ik heb zelf een kater Knuffel is zijn naam…die hadden vegiftigd op Paas maandag…viel het arme dier van de trap…ik pakte hem op en ben gelijk naar de dierenarts gerent….daar aangekomen kreeg ik te horen dat het waarschijnlijk ratten vergif was…ik was juist op tijd.
    Toen heb ik de hele nacht over hem moeten waken in mijn bed..ik viel om 5 uur in slaap…en om 9 uur maakte knuffel mij wakker met zijn gesnor…zo van…mama ik heb het gehaald…ik hou zo veel van jou..dat voel je gewoon hij kroop tegen me aan en we hebben onder de dekens …geknuffeld…..met ons tweeien…heerlijk gevoel was dat….

    • Monique Chrispijn zegt:

      Hoi Sylvia,

      Wat zijn het toch ontzettend dankbare beesten he. Ik kan me niet indenken hoe iemand die trekker kan overhalen of doelbewust een bak met vergif als het eerste de beste lekkernij kan voorschotelen. Ik ben heel blij dat je kater het gehaald heeft. Knuffel hem nog maar eens flink!

      Groetjes,
      Monique

    • renate zegt:

      Beste allen,

      Wat me verbijsterd is hoe het mogelijk is dat de politie afwezig is in al deze verhalen. Mannen ( met waarschijnlijk erg kleine penissen) die zonder licht in 4×4 door het bos ’s nachts rondstruinen, kunnen gewoon hun wreedheid botvieren. Misschien wordt het tijd om het recht in eigen hand te nemen en met een 4×4 op hun te gaan jagen. Als ik overdag met mijn bernersennenhond in het bos loop los dan duikt er ineens politie op om me te bekeuren. Maar dit soort schoften kunnen gewoon hun gang gaan. Waar is de politie?????
      nederland is verpauperd en verpest door een stel hersenloze schoften, die niets geven om natuur of dieren. alleen gaan voor het geld en hun dikke auto als statussymbool omdat ze op deze manier hun ego oppompen. Lafaards.

  2. Marla de Vries zegt:

    Wat een verschrikkelijk verhaal !
    Deze wanpraktijken moeten zo snel mogelijk gestopt worden !

  3. Els Reinders zegt:

    Ik kan mijn oren niet geloven, ik weet dat dit niet gezegd mag worden, zet de jagers en diegene die de opdracht hiervoor geven zelf eens op een open veld en schiet dan ook op hun, ik heb er geen andere woorden voor, maar de kring is rond, ooit krijgen ook zij allemaal de rekening gepresenteerd. Ik hoop dat ze er flinke nachtmerries aan over houden.

  4. Ria zegt:

    Ik heb zojuist ook onze kater naar de dierenarts moeten brengen.
    Vanavond om half 6 wou hij naar buiten ,overdag slaapt hij meestal.
    Even later hoorde we 2 schoten kort achter mekaar en dachten nog oei dat is dichtbij.
    Toen hij wat lang weg bleef ben ik beginnen te roepen op hem .Toen hij nadien binnenkwam zag ik al dadelijk dat er iets mis was .Heb dadelijk de permanente wachtdienst opgebeld en na een kwartier zat ik bij de dierenarts.De dierenarts dacht eerst dat de kater gevochten had, maar na hem verder onderzocht te hebben werd het duidelijk dat het hagelschoten waren.
    Ik heb de kater helaas niet mee naar huis gekregen ,hij was in schock en moet de nacht daar doorbrengen.Hij had ook een heel rode oog zoals in het verhaal Uisghe verteld werd.Alsook wondjes in de oren en de zijkant van zijn lijfje.
    Morgen zal er na het nemen van rontgenfoto’s meer duidelijk zijn hoeveel en op welke plaatsen de hagel in zijn lichaam verborgen zit.
    Ik hoop echt dat onze kater het redden zal en zal zonder twijfel de jagers hier in de buurt een bezoekje gaan brengen !

    • Monique Chrispijn zegt:

      Beste Ria,

      Ik wens je heel veel sterkte. Ik weet als geen ander wat er nu door je heengaat.
      Heel goed dat je je laat horen en laat merken dat de jagers er niet zo zonder meer mee wegkomen!

      Sterkte en succes!

      Monique

  5. s.wolfrat zegt:

    Keer op keer ben ik verbaasd dat er mensen bestaan die tot zulke gruwelijke daden in staat zijn. Ik weet daardoor dat ik me nog meer zal inzetten voor het opkomen van dieren die dit niet voor zichzelf kunnen doen.

  6. Zelush zegt:

    Hartverscheurend verhaal. In België het is verboden op jacht naar katten. Hopelijk gebeurd dat ook in Nederland.
    Veel sterkte Monique <2

    Sylvia
    Ik ben blij dat je katje het overleefd heeft!!! Leuk om je verhaal te lezen.

    Ria
    Hopelijk komt ook goed met je katje, ik zal iig voor hem duimen!!!

  7. Robbert van Oosten zegt:

    Ik dacht dat dit niet meer gebeurde. Ik ben echt onaangenaam verast nu ik op de hoogte kom van de kattenactie.
    Van ons zijn er 4! katten doodgeschoten. Dit is wel 10 jar geleden, maar dat dit nog steeds plaats vind is schandelijk. Onze katten zijn in een jaar tijd vermoord door een stel fanatieke jagers in het dorp Alphen (NB). Wij wonen daar aan de rand van het bos en natuurlijk gingen onze katten het bos en langs de akkers.. Telkens als er bij ons in het bos geschoten werd, kwam er weer een kat van ons niet meer terug.Vooral het verlies van mijn poes, Priegel, ben ik nooit vergeten. Deze kat had ik sinds mijn jeugd en was mijn maatje in de moeilijke omstandigheden die ik had als kind. Dit beestje was zo lief en dat juist dit diertje zo heeft moeten eindigen..Lange tijd heb ik de neiging gehad terug te gaan schieten op die sadistische schoften die een ‘stijve’krijgen van beestjes afschieten. Maar dan verlaag ik me tot hun niveau. Beter is zo massaal mogelijk de petitie te ondertekenen en zorgen dat er een einde komt aan dit schoften gedrag..

  8. Bert Bakker zegt:

    Wat een zielig verhaal. Maar ja, had je kat ook maar niet in de natuur moeten gaan stropen.

    • Els Reinders zegt:

      Zou gepast zijn om deze manier van commentaar niet te geven. Kan hier nog wel meer op schrijven maar dit zou je toch niet begrijpen. Domme mensen moeten er ook zijn, jammer genoeg!!!!!!!!!!!!!

  9. Lucia Willems zegt:

    Beste Ria.
    Gecondoleerd met je kater Uisgehe . Ja m.n beste, idioten zijn overal en helaas zijn schandpalen verboden in dit nette land. Ik wens je veel sterkte en ik hoop, dat als die mensen eens gepakt worden, ze een fikse straf krijgen en gedwongen worden een flinke donatie aan de assiels in dit land te geven.
    groetjes Lucia

  10. floortje zegt:

    Vreemd dat er toestemming is van overheidswege om op zogenaamde verwilderde katten te mogen jagen.Prachtige carte blanche voor kattenhaters met een jachtvergunning…………………En ook vreemd dat er nog steeds mensen zijn die hun katten los laten lopen buiten terwijl ze weten dat er schietgrage gekken rondstruinen die op alles en nog wat schieten wat beweegt……Ook al woon je in een buitengebied, laat je katten dan in een grote buitenren…………Doe ik ook…Of zorg er voor dat ze de tuin niet uit kunnen……Zo voorkom ik dat ze worden platgereden of gepakt worden door kat-onvriendelijke loslopende honden……Of vergiftigd worden door een fanatieke duivenmelker……………Of dat ze iets oplopen van zwerfkatten………..Niet zo acuut als een zwerm kogeltjes, maar wel even dodelijk…….te weten Felv/Fiv, waar 40% van de zwerfkatten mee besmet is.Zwerfkatten die overigens weer vrolijik worden teruggeplaats in hun ‘natuurlijke habitat’ door de asiels, nadat ze zijn gecastreerd…….. Een beleid waar ik mijn vraagtekens bij zet………….. En @ Els, tja…….die mensen krijgen daar helemaal geen nachtmerries van, die zitten daar echt niet mee. En degene die een kat neerschiet in een veld of bos, kan altijd nog veinzen dat het per ongeluk was……….( leek op een vos of konijn vanuit de verte dus tja………….etc..)
    De enige manier om ervoor te zorgen dat de regels veranderen is met een stel heel goede argumenten aankomen, en niet met emotionele verhalen…………….ook al is het zielig, daar hebben beleidsmakers geen boodschap aan………

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s